De roden tegen de blauwen
Op 19 maart was het dan zover. Het langverwachte feestje werd eindelijk gehouden. Het laatste feestje van mijn oudste dochter van de basisschool. Dat moest natuurlijk wel gevierd worden.
Op 19 maart kwamen de meiden eerst thuis om 13.00 uur en na het cadeautjes geven, vertrokken we van Scheveningen naar Boskoop om daar deel te nemen aan een 4 uur durende workshop bij Villa Kabaal (www.villakabaal.nl), Bizzy Bakery genaamd. Er werden eerst koekjes gebakken, daarna kwam de chocoladeworkshop en als laatste werd er door ieder kind een taart versierd met marsepein. Heel erg leuk en iedereen kreeg 3 dozen vol met zelfgemaakt lekkers mee. Beetje uit de richting, maar dan heb je ook wat. Daarna vertrokken we weer met 2 auto's naar huis, waar jarige, zusje en vriendinnetje in de auto van mama werden geladen en de rest van de meiden in de auto van papa, want die moesten eerst nog langs oma rijden om peuterbroertje op te halen, die daar tijdens de workshop heeft gespeeld. De auto van mama reed ondertussen naar huis, waar alles voor het eten klaar werd gezet. Toen dat bijna klaar was, verschenen de andere meiden met papa en peuterbroertje. Er stond kaasfondue op het programma met stokbrood, kruidenboter, tonijnsalade, komkommertjes, kleine tomaatjes enz. Lekker de tafel gedekt met wegwerpbordjes en bestek, dus alles kon na het eten gelijk in de vuilniszak.
Na het eten werd het diascherm opgezet met de beamer en kon het spel Ik hou van Holland beginnen. Ik had bij de Action (heerlijke winkel!) glitterpruiken gekocht voor 60 cent) in blauw en rood en de meiden mochten om de beurt graaien in een zak om daar een kleur uit te halen. Zo, de teams waren ingedeeld! Helaas had ik een oneven aantal en zat veel kennis in het team waar er 5 in zaten, dus na wat geharrewar over: "Dat is niet eerlijk" e.d. werd er toch maar besloten 1 meisje uit het blauwe team over te zetten naar het rode.
Er werden veel spellen nagespeeld die Linda de Mol op TV ook altijd doet en ja, het zag er bij ons wat amateuristisch uit, maar de meiden hebben onwijs genoten. En wees eerlijk, Linda de Mol bedient toch ook niet zelf de computer waar alle filmpjes op gespeeld moeten worden en heeft zelfs een echte band die voor haar de liedjes speelt. En wij deden alles met zijn tweeen. Man bediende de computer en had een A4-tje naast zich liggen, waar de indeling op stond en mama zou dan Linda de Mol spelen. Helaas lijk ik totaal niet op haar, maar toch, mijn imitatie zou niet verkeerd staan op YouTube.
Alle spellen werden voorafgegaan door een stukje van YouTube waarop we een klein filmpje hadden geselecteerd uit het echte Ik hou van Holland, zodat het voor iedereen duidelijk was hoe het spel ging. We begonnen met de lijstjes waar ze tegen elkaar moesten opbieden. En daarna moesten ze liedjes raden. Aangezien het Nederlandse repertoire wat ze op TV gebruiken, niet echt aansluit op de interesse van die meiden van 12, had ik ervoor gekozen om nummers uit de Top 40 te gebruiken en zo moesten ze onder andere Lady Gaga en Usher raden. Daarna kwam de spellingsronde en zelfs de kinderen die dyslectisch waren konden een aantal woorden goed spellen (nou moet ik er eerlijk bij zeggen dat ik die een makkelijker woord heb gegeven om het toch nog gezellig te houden) en werd het woord wat het team gezamenlijk moest spellen een zooitje. Maar dit alles bracht wel de stemming erin. Daarna als klap op de vuurpijl: het verjaardagspel. Jammer genoeg was het meisje wat als eerste jarig was, niet zo heel lekker, dus die hebben we maar door haar vader op laten halen. Een ander werd gebombadeerd tot jarige en het spel kon beginnen. Het werd een hilarische ronde. De meeste vragen werden fout beantwoord, want dat kwam door de tikkende bom. Er zat een kookwekker in het cadeau en dat bracht zoveel stress met zich mee dat niemand goed kon nadenken. Op de vraag met wie Prinses Maxima was getrouwd, kregen we zelfs als antwoord: Prins Bernard.
Als laatste moesten nog wat TVtunes geraden worden en daar bleek het rode team toch wel erg goed in te zijn. Uiteindelijk werd dan toch het blauwe team de winnaar, want hoe goed het rode team het met dit spel deed, ze konden de achterstand toch niet meer goedmaken. De prijs was natuurlijk ook heerlijk hollands: een kasje met 6 bloempotjes met zonnebloemen. De verliezers kregen ook zo'n kasje maar dan met pompoenen erin.
Daarna gingen we ons opmaken om te gaan slapen. De halve woonkamer moest verbouwd worden, want er moesten 8 luchtbedden naast elkaar komen te liggen. Eentje had geen luchtbed (zo gaat dat altijd) en kreeg er dus 1 van ons. Uiteindelijk lag iedereen in zijn bed, maar toen begon de ellende. Wij slapen namelijk onder de woonkamer en konden dus elk geluid horen. Het leek erop dat ze aan het zaklopen waren en toen we op een gegeven moment, toen onze lamp toch echt aan het plafond begon te zwaaien, naar boven liepen, bleek dat er inderdaad aan zaklopen werd gedaan. 1 luchtbed was namelijk lek en toen moest er geschoven worden. 1 meisje had een 2 persoonsluchtbed en jongste dochter besloot over te springen naar het 2 persoonsluchtbed. Daardoor kwam het luchtbed van jongste dochter vrij en het meisje van het lekke luchtbed sprong daarnaartoe over. Een ander meisje vond het blijkbaar allemaal heel erg leuk en deed ook gezellig een poging om te zaklopen met haar slaapzak. Daarna hoopten we dat de rust weer terug zou keren, maar niets was minder waar. Aangezien we ook nog midden in een verbouwing zaten (want de prehistorische keuken moest vernieuwd worden), stond de koelkast dus in de woonkamer. En die werd nou deze nacht vakkundig geplunderd door de troep meiden. Gelukkig hadden ze de sporen vergeten op te ruimen en heb ik ze dus daarop betrapt. Onder het mom van: Als je nou 's nachts nog wat wilt nemen, ruim dan in ieder geval de sporen op, zodat het niet helemaal opvalt! Oeps! Betrapt!
En doordat deze moeder ook de halve nacht (door de herrie van de meiden waardoor het peuterbroertje wakker werd en bij pap en mam wilde slapen) heeft wakkergelegen, kon ik het niet laten om te zeggen dat ik 's nachts ook nog wat foto's heb gemaakt van de slapende meiden, die kriskras door elkaar lagen.
Na een gezellig ontbijt, waarvoor eerst de bedden opgeruimd moesten worden (en dat viel natuurlijk ook niet mee na zo weinig slaap), diende de eerste moeder zich al aan en werd iedereen op tijd opgehaald. Gezellige meiden en een leuk feest, maar ik ga toch nog wel 2x nadenken als de jongste dochter ook volgend jaar weer een slaapfeest wil………
